احتمالاً تا به حال شنیده‌اید که زندگی تجربه است، زندگی هر لحظه یادگیریست. البته کسی که این حرف را زده قطعا منظورش یادگیری‌های تلگرامی نبوده!

احتمالاً ما خیلی وقت‌ها خواسته‌ایم تجربه‌هایمان را با دیگران به اشتراک بگذاریم. برای نمونه:

 

وقتی یک شعر می‌خوانیم و لذت می‌بریم و تحت تاثیر قرار می‌گیریم، شاید اولین کاری که می‌کنیم نوشتن آن در تایم‌لاین یا انگشت گذاشتن روی قسمت Share و به اشتراک گذاشتن با دیگران باشد.

وقتی یک کتابی را می‌خوانیم، بلافاصله پس از اتمام سطر آخر، یک عکس می‌گیریم و می‌گذاریم در پروفایلمان و شروع می‌کنیم به تحلیل کردن و صحبت کردن درباره آن.

وقتی یک موسیقی زیبا را گوش می‌کنیم، بلافاصله قسمتی از ترانه یا موسیقی را با دیگران به اشتراک می‌گذاریم.

وقتی به یک مسافرت می‌رویم، هنوز برنگشته و در حین سفر شروع می‌کنیم عکس‌ها را یکی پس از دیگری بر روی پروفایلمان قرار می‌دهیم.

در ساعات و دقایق و لحظات نزدیک به تحویل سال، به جای لذت بردن از آن لحظات، در حال تبریک گفتن و به اشتراک گذاشتن گل و بلبل و سبزه برای یکدیگر هستیم.

وقتی عاشق می‌شویم، فردایش عکس دو نفره‌مان رو پروفایلمان است و پروفایل هایمان پر می‌شود از جملات عاشقانه.

وقتی از عشق فارغ می‌شویم! فردایش شروع می‌کنیم به گله و شِکوه و شکایت و انواع نقل قول‌ها و جملات مرتبط.

 

(من معمولا زیاد از این عبارت استفاده می‌کنم که این چیزی که می‌گویم "نظر شخصی" است و اگر جایی موضوع علمی را بخواهم بگویم هم با منبع می‌گویم. بنابراین آن چیزی که تا اینجا خوانده‌اید و در ادامه نیز خواهید خواند، از این قاعده مستثنی نیست.)

 

تجربه خواندن شعر، اگر عمیق باشد، حداقل چند روز یا هفته طول می‌کشد تا بشود درباره‌اش صحبت کرد.

تجربه خواندن کتاب، اگر عمیق باشد، مدتی طول می‌کشد تا بشود از آن گفت و تحلیل کرد.

تجربه گوش دادن موسیقی، اگر عمیق باشد، به این زودی‌ها نمی‌شود راجع به آن نظر داد.

تجربه مسافرت اگر عمیق باشد، هیچ عکسی در آن مسافرت ثبت نمی‌شود.

تجربه عشق اگر عمیق باشد، تا مدت‌ها بعد نمی‌شود درباره آن سخن گفت.

 

اصولاً مغز انسان برای درک و تحلیل پدیده‌ها و اتفاقات و حتی یادگیری، به مدتی زمان نیاز دارد که بسته به نوع اتفاق، می‌تواند متغیر باشد. (این جمله را نه دقیقاً به این شکل، ولی در همین مفهوم مدتی پیش در مقاله‌ای خواندم که البته خود همین جمله را هم به سنت صحبت‌های بالا پس از مدت‌ها نوشتم.)